Η φύση είναι ό’τι υπάρχει το πιο αντίθετο με τον άνθρωπο. Είναι κτηνώδης. Το αίσθημα του ωραίου δεν είναι φυσικό, το αίσθημα του ηθικού δεν είναι φυσικό, η ανάγκη της προσευχής δεν είναι φυσική, μήτε η ανάγκη της μοναξιάς, μήτε και το κίνητρο που μας σπρώχνει προς τη φύση.
Ο άνθρωπος γυρεύει το Θεό, η φύση αδιαφορεί για το Θεό, ο άρωστος άνθρωπος κι ο υγιής άνθρωπος είναι το ίδιο φυσικοί.
Ο μεγαλύτερος τίτλος του ανθρώπου είναι που φτιάνει και φτιάχνεται, που είναι faber, artifex. Η μεγαλύτερη χάρη της φύσης είναι που αφήνεται και πάει. Γι’ αυτό η ανθρώπινη ψυχή και η φύση ήταν και είναι στον αιώνα πολέμιες δυνάμεις που πληγώνει η μία την άλλη με χίλια τεχνάσματα και χίλιες ωμότητες.
Γιώργος Σεφέρης, ημερολόγιο, 15 Ιουλιου 1926
