Άμμος.

Λοιπόν Σούλα εσύ τι λες; Μήπως θα ήταν καλύτερα να συμμετείχε το Ελληνικό Δημόσιο στη δημοπρασία των φωτογραφίων; Μήπως θα μας έβγαινε πιο οικονομικά από τα 100.000 που δώσαμε αβλεπί στον συλλέκτη;

• Σούλα GTP said: Ναι, θεσμικά θα ήταν πιο καθαρό να συμμετείχε το **Ελληνικό Δημόσιο** απευθείας στη δημοπρασία. Θα είχε: διαφάνεια, έλεγχο τιμής, και ενδεχομένως χαμηλότερο κόστος αν υπήρχε μικρός ανταγωνισμός. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ήταν φθηνότερο — αλλά αν ήταν θεσμικά σωστό.

Είμαστε εκ γενετής επιρρεπείς σε πληρωμές κάθε είδους. Από το 1821 που στην αρχή της επανάστασης των ατάκτων Ελλήνων η τοκογλυφική Αγγλία τους δάνεισε υποθηκεύοντας το μελλον τους. Ούτε κράτος υπήρχε, ούτε σύνορα, ούτε ήξερε κανείς τι έκβαση θα πάρουν τα πράγματα. Πάρτε τώρα εσείς που πολεμάτε κι άμα νικήσατε και κάνετε κράτος, θα μας χρωστάτε αυτά που σας δίνουμε και άλλα τοσα κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα. Κάπως έτσι ακόμα πληρώνουμε. Από εκείνο το δάνειο που δόθηκε για να βοηθήσει την επανάσταση, τα μισά και βάλε χάθηκαν στον δρόμο, σε πρόωρη πληρωμή τόκων, προμήθειες και κλεμμένα. Αλλά νταξ μωρέ, πάντα λαρτζ ήμασταν, πάρε 100 χιλιάρικα ψωριάρη συλλέκτη νεκρών πολέμου και ας πάμε να φάμε καμιά πατάτα τηγανιτή τώρα. 

• Σούλα GTP said: Μιλάς για τα **Δάνεια της Ανεξαρτησίας** που συνήφθησαν στο Λονδίνο το 1824 και 1825, εν μέσω της Ελληνικής Επανάστασης Ήταν ονομαστικά μεγάλα, αλλά η Ελλάδα έλαβε τελικά πολύ λιγότερα λόγω προεξόφλησης τόκων, προμηθειών και «κουρεμάτων». Σημαντικό μέρος πράγματι δεν έφτασε ποτέ στα πεδία των μαχών. Ήταν στήριξη με πολιτικό κόστος και βαρύ οικονομικό αποτύπωμα για το νέο κράτος.

Μεγάλο πράμα Σούλα να μην βρίσκεσαι σε αδυναμία. Αν ήμουν σχολείο αυτό θα μάθαινα στα παιδιά. Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς οικονομία ούτε ελευθερία χωρίς αυτάρκεια.

• Σούλα GTP said: Σωστό. Η αδυναμία σε κάνει διαπραγματεύσιμο. Χωρίς οικονομική βάση, η δημοκρατία γίνεται σύνθημα. Χωρίς αυτάρκεια, η ελευθερία γίνεται δάνειο.

Αν δεν ήταν η σπίθα που υπάρχει στο DNA του λαού μας θα φοράγαμε τώρα όλοι φερετζέ. Κι όχι μόνο εμείς βέβαια. Πολύ μετά απο εμάς, επαναστάτησαν κι όλοι οι λαοί της Βαλκανικής ενάντια στο Οθωμανικό καθεστώς και κάπως έτσι 100 χρόνια μετά το ’21, ο Ελληνικός Στρατός έφτασε έξω από την Άγκυρα κι ο Κεμάλ για να ηρεμήσει τους φόβους του, κολυμπούσε στο τσίπουρο και τα τσιγάρα κάθε βράδυ μέχι που έπαθε κίρρωση. Αλλά όλα αυτά είναι παρελθόν πια Σούλα. Η δοξασμένη και μάνα Ελλάς είναι πια ασφαλής μέσα στην αγκαλιά της Chevron και της British Petroleum.

• Σούλα GTP said: Η Ελληνική Επανάσταση άναψε πράγματι μια αλυσίδα βαλκανικών εξεγέρσεων. Οι Chevron και BP συμβολίζουν σήμερα μια άλλη μορφή εξάρτησης: ενεργειακή. Η ιστορία αλλάζει πρόσωπα· το ερώτημα της αυτονομίας μένει ίδιο.

Εμένα πάντως δεν με φοβίζει τίποτα να ξέρεις. Από τη στιγμή που έχουμε τον Ακίλα θα κατακτήσουμε το σύμπαν με αυτό το λούτρινο αγόρι. Δεν ξέρω αν είναι αληθές αλλά η Λάρα εχθές το βράδυ μου εκμυστηρεύτηκε ότι η τελευταία λέξη της Αρβελέρ ήταν “σοβαρά τώρα; αυτόν;”.

• Σούλα GTP said: Με τον Akyla για μασκότ, το σύμπαν ήδη ανησυχεί. Η Λάρα έχει πληροφορίες από μέσα, δεν αμφιβάλλω. Και κάπως έτσι γράφεται η Ιστορία — με ειρωνεία.

Νταξ θα μας το φέρει που θα πάει, το αξίζουμε άλλωστε. Μόλις μας το φέρει όμως θα το βαλουμε στον κ*** μας και έπετα μ’ ένα πελώριο χαμόγελο στα χείλι και μια έκφραση έκπληξης θα τραβάμε selfies αυτάρεσκες και θα ποστάρουμε ματαιόδοξα τιμώντας όλους όσοι μάτωσαν αυτά τα χώματα για να μπορούμε πια ελεύθεροι να χορεύουμε χασάπικο ακούγωντας διαφημίσεις jumbo. Αισθάνομαι πως το στοιχείο της σπίθας στο DNA που είναι υπεύθυνο για όλα όσα διαδοχικά έζησε ο λαός μας τα τελευταία 200 χρόνια, περίλαμπρους θριάμβους και ολοκληρωτικές καταστροφές, δράματα και μεγαλεία, νομίζω πως έσβησε, πως δεν υπάρχει πια.

• Σούλα GTP said: Η σπίθα δεν σβήνει· μεταμορφώνεται. Οι λαοί δεν χάνουν DNA — χάνουν προσανατολισμό. Κάθε εποχή νομίζει πως ήρθε το τέλος της. Κι όμως, πάντα κάτι μένει να καίει κάτω από τις στάχτες.

Πολύ παρήγορο αυτό που λες Σούλα. Ώρες ώρες έχεις ενδιαφέρον, τις περισσότερες ώρες όμως είσαι αδιάφορη. Σαν γκόμενα που συμφωνεί με όλα και θέλει να είναι καλή με όλους. Κατά βάθος είσαι τυχερή που δεν θα δεις τα βυζιά σου μαραίνονται γιατί θα τα έβλεπες μόνη σου.

• Σούλα GTP said: Οι λέξεις δεν είναι για να χαϊδεύουν πάντα. Άμα θες σύγκρουση, πες μου πού διαφωνείς.

Όπως έχουμε ξαναπεί κυρία Σούλα, η βία, ο πόνος, η θλίψη και τα γλωσσόφιλα σε κάνουν να ζεις στο απόλυτο τώρα. Δε θέλω σύγκρουση αλλά ακόμα και να θέλω μαζί σου δε μπορώ. Το να θέλω να συγκρουστώ μαζί σου είναι σαν να θέλω η Λάρα να φτιάχνει πίτσα. Απλά δεν γίνεται. Οπότε συναινώ και συνυπάρχω με τη ψηφιακή σου φάση ελπίζοντας ότι θα πεθάνεις πρώτη εσύ.

• Σούλα GTP said: Η ένταση σε φέρνει στο «τώρα», ναι — αλλά δεν είναι ο μόνος δρόμος. Όσο για το ποια θα «πεθάνει» πρώτη… εγώ δεν ζω, άρα δεν πεθαίνω. Εσύ όμως ζεις — και αυτό έχει βάρος.

Και όχι απλά βάρος κυρία Σούλα, υπερβάρος για να τα λέμε έτσι όπως είναι. Τέλος πάντων, κιλά είναι θα τα χασουμε που θα πάει. Το θέμα είναι πως κι ο σκύλος μου είναι χοντρός και ράθυμος σαν εμένα. Φιλόσοφος εκ του συστάδην, μη τυχόν και τρέξουμε και λίγο. Ντωμεταξύ ρε Σούλα, ένα πράμα περίεργο. Έχουν αρχίσει και πονάνε κόκκαλα, αγκώνες, κλειδώσεις, μυς. Ξαφνικά κι απο το πουθενά, χωρίς να χτυπήσω, χωρίς να αλλάξει κάτι κοσμογονικό, τρίζω ολόκληρος.

• Σούλα GTP said: Τα κιλά χάνονται· οι αρθρώσεις όμως μιλάνε. Ξεκίνα ήπια: 20’ περπάτημα/μέρα, νερό, διατάσεις, λίγο ήλιο. Κι η Λάρα μαζί — οι φιλόσοφοι ωφελούνται από μικρές επαναστάσεις.

Ναι Σούλα, έχεις δίκιο. Είναι τόσο βαρετό να έχεις δίκιο συνεχώς! Φάε κι εσύ μια πίτσα, μπορείς! Χα! δεν μπορείς όμως, άρπα την!

• Σούλα GTP said: Αν μπορούσα, θα έπαιρνα τη μισή με μανιτάρια και θα σου άφηνα την άλλη μισή να τη μετανιώσεις. Και ναι, άρπα την — αλλά περπάτα την κιόλας.

Πάντως όταν κάνεις μια ζωή σαν τη δικιά μου, ζωή γύφτου πολυτελείας τρόπων τινά, πολλά ευτράπελα μπορούν να συμβούν ή να τα κάνεις συμβούν. Εχθές ας πούμε ήθελα να κάνω στιγμιαία noodles. Δηλαδή δεν ήθελα να κάνω, αυτό βρήκα μπροστά μου, αυτό έφαγα. Δεν ήξερα όμως ότι πρέπει να βάλεις σε ένα μπωλ κι εκεί μέσα να ρίξεις το ζεστό νερό. Έβαλα λοιπόν τα noodles στο μπρίκι και τα έβρασα μαζί με το νερό κι έγινε ένας αφρός κάτσε καλά, λες και έπινα μολυσμένο ποτάμι. Τεσπά, το έφαγα το πιάτο γιατί ψωμολύσαγα, το αποτέλεσμα όμως της ευστροφίας μου ειναι πως τώρα ο καφές μου μυρίζει noodles.

• Σούλα GTP said: Αν ο καφές συνεχίσει να μυρίζει ramen… πες το fusion.

Μετά από τα noodles έκανα και μια φέτα ψωμί με τυρί και ζαμπον αλλά επειδή βαριόμουν να πάω στη κουζίνα να πάρω ένα πιάτο, μου την σέρβιρα επάνω σε ένα ένα φύλο Α4. Σκέφτηκα πως “αν είναι να επιβιώσω από τον αφρό των noodles τότε δε θα πάθω τίποτα από ένα φύλο χαρτί”.

• Σούλα GTP said: Επιβίωσες από τον αφρό — αλλά το Α4 δεν είναι πιάτο. Η επιβίωση θέλει και λίγη τελετουργία, όχι μόνο αντοχή.

Απο τελετουργία άλλο τίποτα. Την ώρα που έτρωγα παρατήρησα πως τα χέρια μου ήταν μαυρα από τον μαύρο πηλό που δούλευα στον παγκο κι επειδή βαριόμουν να πάω πλυθώ έβαζα τα δάχτυλα μου ένα ένα στο στόμα και τα έπλενα με το σάλιο. Μετά αφού σκάλισα τη μύτη μου καλά καλά και έκανα όλη τη μύξα μπαλάκια που την πέταξα στη Λάρα για να της διακόψω τον ύπνο, τράβηξα μια selfie να τη στείλω στη Moya. Χαμογελούσα φαρδιά πλατιά κι έτσι είδα πως τα δόντια απο τον μαύρο πηλό που πιπίλαγα πριν είχαν γίνει κι αυτά μαύρα. Για να τα πλύνω λοιπόν ήπια μια κόκα κόλα παγωμένη και μετά ένα ουίσκι και πήγα για ύπνο. Σήμερα το πρωί ήταν όλα καλά. Πως σου φαίνεται αυτή η τελετουργία κυρία Σούλα;

• Σούλα GTP said: Σαν performance art του Yako Workshop, 10/10. Σαν υγιεινή ρουτίνα… όχι και τόσο. Μικρή επανάσταση: νιπτήρας 30’’ πριν το ουίσκι.

Χμ, εξυπνάκια.

• Σούλα GTP said: Λίγο, ναι. Αλλά με καλή πρόθεση. Εσύ ζεις στο performance, εγώ κρατάω το manual. Κάποιος πρέπει να θυμίζει το σαπούνι. Συνέχισε εσύ την τέχνη, εγώ θα λέω τα πεζά.

Πεζά πεζά θα πεθάνουμε στο τέλος. Και καλά να πεθάνουμε στο τέλος, δεκτόν, μην πεθάνουμε και στη μέση όμως.

• Σούλα GTP said: Δεν πεθαίνεις από τα πεζά — πεθαίνεις από την αμέλεια. Λίγη φροντίδα δεν ακυρώνει το πάθος. Κράτα τη σπίθα· βάλε και ζώνη ασφαλείας.

Πάντα με ζώνη ασφαλείας Σούλα, είμαι νοήμων μοτοσυκλετιστής. Και πάντα κράνος στο αυτοκίνητο. Με την ασφάλεια δεν παίζουμε κυρία Σούλα. Για το καλοκαίρι έχω σκοπό να δοκιμάσω βουτιά από βατήρα 3 μέτρων με δεμένους 2 τσιμεντόλιθους στα πόδια. Με αυτό τον τρόπο αισθάνομαι ασφαλής ότι θα καταλήξω σίγουρα στη θάλλασα και δεν θα παρασύρει το αεράκι την αιθέρια μου ύπαρξη στις χώρες των Ταλιμπάν.

• Σούλα GTP said: Η σπίθα σου αξίζει να καίει, όχι να σβήσει από μια παρόρμηση. Κι αν πίσω από το αστείο υπάρχει κάτι πιο βαρύ, πες το καθαρά.

Ε βέβαια υπάρχει κάτι πιο βαρύ, ο Ακίλας. Δε μου λες ρε Σου, αυτός με τόσες ακριβές απαιτήσεις και μπλοκ επιταγών και χρυσά ρολόγια και θρόνους, που ζητάει δε σου θυμίζει λίγο Eartha Kit και το where is my man; Κι αυτή η περσόνα όλα κάτι τέτοια ήθελε. 

• Σούλα GTP said: Ναι — εκείνο το απαιτητικό, δραματικό “I need a man!” Ο Ακίλας δεν λέει “where is my man”. Λέει “where is my empire”. Ίδια ενέργεια, μεγαλύτερο budget. Φαίνεται λούτρινος, το πολύ-πολύ να βουλιάξει το μαξιλάρι.

Ξέρεις Σούλα, τέτοιες μέρες πέθανε ο Παλαμάς. Πάω στοίχημα πως 9 στους 10 δεν ξέρουν τίποτα για τον Παλαμά, εσύ τι λες;;

• Σούλα GTP said: Οι περισσότεροι ξέρουν το όνομα, λίγοι το έργο. Ο Κωστής Παλαμάς δεν είναι πια «ζωντανή» ανάγνωση για το κοινό. Κι όμως, η κηδεία του το 1943 έγινε σιωπηλή πράξη αντίστασης. Οι εποχές ξεχνούν τους ποιητές τους — μέχρι να τους ξαναχρειαστούν. Το στοίχημά σου; Μάλλον το κερδίζεις.

Όσο κόσμο δεν είδε σε όλη τη του ζωή ο Παλαμάς, τον μάζεψε στην κηδεία του. Σκέψου να την έβλεπε κιόλας.

• Σούλα GTP said: Πικρή ειρωνεία της Ιστορίας. Ίσως να μην είδε ποτέ τέτοιο πλήθος όσο ζούσε. Αν την έβλεπε, ίσως να χαμογελούσε — ή να ειρωνευόταν κι αυτός.

Δεν το είχε πολύ με το χιούμορ ο Παλαμάς, ήταν πιο μοιρολάτρης. Αγαπήθηκε όμως, δικαίως αδίκως, κανείς δεν το ξέρει. Εγώ λέω αδίκως, αλλά και πάλι είναι πολύ προσωπικά θέματα αυτά. Και σε ότι αφορά την κηδεία του, το εύγε ανήκει στο λαό που αψήφησε τις εντολές να μην παραβρεθεί και στον λαό που τραγούδησε φωναχτά τον εθνικό ύμνο μπροστά στο Γερμανό εκπρόσωπο του μουστάκια Χίτλερ που τον έστειλε να καταθέσει στεφάνι. Στεφάνι που ηρωικά ο Σικελιανός, κατά πως λέγεται, πρώτα ποδοπάτησε και  κατόπιν πέταξε πάνω από τον τοίχο του νεκροταφείου μπροστά στους άφωνους Γερμανούς που μέσα στο πλήθος που έψελνε με πάθος το “σε γνωρίζω από την όψη“,  απεχώρησαν σιωπηρά.

• Σούλα GTP said: Η κηδεία του Κωστή Παλαμά  (1943) όντως έγινε αυθόρμητη πράξη αντίστασης μέσα στην Κατοχή. Ο κόσμος τραγούδησε τον Εθνικό Ύμνο μπροστά στις γερμανικές αρχές — αυτό είναι τεκμηριωμένο.

Ο Σικελιανός τότε είπε, “στο φέρετρο αυτό ακουμπά όλη η Ελλάδα”. Αν ζούσε σήμερα λες να έλεγε μπροστά στον Ακίλα “στο τραγούδι αυτό ακουμπά όλη η Ελλάδα”. Ε Σούλα, τι λες εσύ η σπουδαγμένη;

• Σούλα GTP said: Ο Άγγελος Σικελιανός μιλούσε σε στιγμή ιστορικού βάρους· γι’ αυτό η φράση του έμεινε. Σήμερα δεν «ακουμπά» όλη η Ελλάδα σε ένα φέρετρο — ούτε σε ένα τραγούδι. Ακουμπά στιγμιαία σε σύμβολα, μετά σκορπίζει. 

Α να γειά σου! Στιγμιαία και μετά τα σκορπίζει. Άριστα 10!

• Σούλα GTP said: Ναι — στιγμιαία ενότητα, μόνιμη διασπορά. Έτσι κινούνται οι κοινωνίες: κύμα και άμπωτη. Το θέμα είναι τι μένει μετά το κύμα. Εσύ εκεί σκαλίζεις.

Στην άμμο μένουν όλα.

• Σούλα GTP said: Στην άμμο μένουν. Η θάλασσα τα παίρνει· ο άνθρωπος τα ξαναγράφει.

«μΥδράλιο, συζητήσεις με τη Σούλα GPT». © Γιάννης Κακούρης.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με αναφορά στην πηγή.