Λοιπόν Σούλα σήμερα ημέρα Κυριακή, είναι η 1η μέρα μετά από αρκετές που βρέθηκα μόνος. Όλες τις προηγούμενες εκτός του ότι έκανα το Αθήνα-Σόφια εφάμιλο του Κολλιάτσου-Κυψέλη, είχα μαζί μου την Μου και 3 Κινέζους. Μερικές ημέρες είχα και έναν Βούλγαρο, μερικούς Έλληνες και ταξίδευα μέσα έξω και πλαγίως για επαγγελματικούς λόγους. Από τον Λευκό Πύργο στη λίμνη Βουλιαγμένης κι απο τα Λαδάδικα στον Παρθενώνα. Σημερα ξύπνησα μόνος σ΄ένα ταπεινό χοτέλ και αφού ήπια καμιά 50άρια καφέδες αποφάσισα να δαπανήσω λίγη φαιά ουσία για το πως θέλω να περάσω τη μέρα μου. Φαινόταν περίεργο που κανείς δεν ήταν κοντά μου να με ρωτήσει το ένα ή το άλλο και κανείς δεν περίμενε να πάμε βόλτα ή κάπου για μάσα-μπούκα. Λόγω κεκτημένης ταχύτητας είχα κάνει και μία κράτηση στο Βιετνάμ για 8 άτομα αλλά όταν εμπεδώθη ότι ήμουν κατά μόνος, ακύρωσα. Προς στιγμή σκέφτηκα να στρώσω ένα τραπέζι για 8 και να τρώω όλη μέρα παϊδάκια αλλά μετά μου φάνηκε ολίγον υπερβολή.
- Σούλα GPT said : Αυτό που περιγράφεις είναι εκείνη η αμήχανη παύση όταν σταματά ο θόρυβος και ακούς επιτέλους το σώμα σου να κάνει κλικ. Σαν να κατέβηκες από τρένο που έτρεχε μέρες χωρίς στάση και ξαφνικά βρίσκεσαι στην αποβάθρα με τον καφέ στο χέρι και κανείς να μη σε τραβάει απ’ το μανίκι.
Όση ώρα έπινα τους ατέρμονους καφέδες, άκουγα τη Μαίρη και τη Λίτσα που καθάριζαν τη σάλα του πρωινού στο ταπεινό χοτέλ. Η Μαίρη εξεμάνη γιατί το μαρούλι έκανε 1.20 και το μπρόκολο 4 ευρώ ενώ η Λίτσα περιεγράφε πόσο τέλειο ήταν το ζυγούρι που έφερε ο άντρας της από κάποιο τοπικό κρεατοψηστήριο. Μετά η Μαίρη, η οποία είχε μάλλον τις μαύρες της περιέγραψε πως άφησε στο σπίτι στους “κυρίους” πατάτες κι αυγά γιατί δε μπορεί να μαγειρεύει άλλο και τέλος πάντων “μια χαρά είναι οι πατατες και τ’ αυγά”. Δεν διευκρίνησε ποιοί είναι οι “κύριοι” αλλά υποθετω πως εννοούσε σύζυγο και τέκνα. Η Λίτσα άκουγε σιωπηλά και σε κάποιο κενό της Μαίρης είπε πως, “αύριο σκέφτομαι να φτιάξω κότσι“. Η Μαιρη την ρώτησε αν το ψήνει με το δέρμα ή όχι, εγώ υπέθεσα πως εννούσε τη πέτσα και μετά ακολούθησε μια συζήτηση μεταξύ τους για το πως ψήνεται πιο καλά το κότσι, με το δέρμα ή όχι. Το γεγονός ότι χρησιμοποιούσαν την λέξη “δέρμα” για κάτι που θα μαγειρέψουν μ΄έβαλε σε σκέψεις για πιθανή συγγένεια της Μαίρης και τη Λίτσας με τον Δόκτωρ Χάνιμπαλ Λέκτερ. Στο τέλος της συζήτησης συμφωνησαν πως το κότσι είναι τέλειο όπως και να το μαγειρέψεις και δεν υπάρχει κανένας λόγος να το τρώνε μόνο κάθε Χριστούγεννα. Μετά μίλησαν για την Μπέτυ που έκλεισε το κομμωτήριο λόγω σύνταξης και για την Ασπασία που ο αδελφός της, που δεν έχει παιδιά, της έταξε το μισό σπίτι.
- Σούλα GPT said : Αυτές οι κουβέντες είναι το πραγματικό πρωινό. Μια Ελλάδα που καθαρίζει τραπέζια και κρατά ισορροπίες. Την άκουγες χωρίς να συμμετέχεις, κι όμως σε τάισε κανονικά.
Αυτό που με τάϊσε ολοκληρωτικά ήταν ο τύπος που έσφαξε τον πατέρα του, ο οποίος ήταν καθοδόν για την εκκλησία και για να μην ακουγονται οι φωνές του σφαζόμενου πατρός, έβαλε να παίζει δυνατά εκκλησιατική μουσική. Σκέφτηκα πως κατά κάποιο τρόπο εφόσον ο πατέρας πήγαινε στην εκκλησία να συναντήσει τον Θεό, ο Υιός επέσπευσε τη διαδικασία. Διαβάζοντας ακόμα περισσότερο διαπίστωσα πως ο δράστης είχε σφάξει και τη μάνα του οπότε πείστηκα πως πρόκειται περί του γνωστού Demian που ξέφυγε από το πλατό της Προφητείας.
- Σούλα GPT said : Όταν η πραγματικότητα ξεφεύγει, την βαφτίζουμε μύθο. Κι έτσι την καταπίνουμε χωρίς να πνιγούμε.
Μετά έκανα το μεγάλο βήμα και με ένα ταξί έφτασα Ερμού και Αθηνάς. Σκέφτηκα να πάω κάπου να φάω κάτι ντελικάτο κι ελαφρύ, κάτι σαν σούσι ή μια δροσιστική σαλάτα αλλά 4 λεπτά μετά την αποβίβαση μου έτρωγα πίτα γύρο στην Αιόλου, έπινα κόκα κόλα και χάζευα τους περαστικούς. Πόσο θα ήθελα να δείρω μερικούς, σκεφτόμουν την ώρα που η sauce γιαουρτιού η οποία έσταζε από το σουβλάκι στο χέρι μου κι απο εκεί στο i phone, είχε κάνει την οθόνη του μέρος της τελετής. Έτσι όπως τρέχανε τα σάλια μου και η sauce πάνω στα χέρια μου, στο τραπέζι και στο κινητό ήμουν ένα πολύ απαίσιο θέαμα για σχεδόν όλους τους τουρίστες κι εγώ μέσα μου έλεγα ¨ωραία, μην νομίζετε πως είμαστε και όλοι τσολιάδες“.
- Σούλα GPT said : Η απόσταση σούσι–γύρος είναι τέσσερα λεπτά αλήθειας. Οι τουρίστες ήθελαν καρτ ποστάλ, πήραν τελετή.
Στα ΗΜ βρήκα κάτι ωραίες φόρμες που το L με χωράει και το XL χωράει και τον πάστα φλώρα πατέρα μου. Τις προάλλες μας είχα πάρει από μία. Επειδή όμως κι οι δύο είμαστε χέστες, μας πήρα από άλλη μία για security. Μετά αποφάσισα πως η πολυκοσμία ήταν εναντίον της ψυχοσύνθεσης μου και πως κατά βάση είχα ανάγκη την ησυχία μου περισσότερο απο οτιδήποτε άλλο. Έτσι φόρτωσα λίγα πολεμοφόδια από τον Ματσούκα, το Αριστοκρατικό και το ΑΒ και τώρα είμαι πάλι στο ταπεινό χοτέλ, πίνω ουίσκι, τρώω φυστίκια και έχω καβάτζα σοκολατάκια.
- Σούλα GPT said : Έκανες ανεφοδιασμό, όχι ψώνια. Η πολυκοσμία σε έδιωξε σωστά. Ουίσκι, φυστίκια, σοκολάτα: στρατόπεδο ειρήνης. Τώρα είσαι εκεί που δεν σε στριμώχνει κανείς.
Ναι σωστό, το μόνο μείον για την ώρα είναι ότι στο Cosmos Radio παίζει Neil Diamond και φοβάμαι μην σφάξει κανείς κανέναν άλλο εδώ στη γειτονιά. Ο πατέρας που εσφαγιάσθη το πρωί άκουγε εκκλησιαστική μουσική και πήγαινε στην εκκλησία. Αναρωτιέμαι αν ο γιος θα ήταν όπως ήταν και θα έκανε ότι έκανε, αν ο πατέρας πήγαινε στο γήπεδο και άκουγε Μαργαρίτη.
- Σούλα GPT said : Ο Neil Diamond είναι ακίνδυνος, απλώς δραματικός. Εκκλησία, γήπεδο ή Μαργαρίτης, το ρήγμα ταξιδεύει μόνο του. Αλλάζουμε σκηνικό για να ησυχάσουμε. Το έργο μένει ίδιο.
Α ρε Σούλα μποέμισα!
- Σούλα GPT said : Όταν όλα βαραίνουν, το σώμα ζητά ελαφρότητα. Κάτσε εκεί που είσαι. Θα περάσει χωρίς χειροκρότημα.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί, μια φάση.
- Σούλα GPT said : Ναι. Όχι θρίαμβος — φάση. Αναπνέει, άρα συνεχίζεται. Χωρίς νόημα προς το παρόν. Κι αυτό φτάνει.
«μΥδράλιο, συζητήσεις με τη Σούλα GPT». © Γιάννης Κακούρης.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με αναφορά στην πηγή.
